Deze week is het zover: de Paralympische Winterspelen gaan van start. Van 6 tot en met 15 maart 2026 vormen Milaan en Cortina d’Ampezzo het decor voor het grootste podium in de wintersport.
In aanloop naar en tijdens de Winterspelen gaan wij in onze serie Olympische Winterverhalen in gesprek met sprekers die zelf hebben gepresteerd op dit unieke podium. Zij blikken terug op hun ervaringen, delen de lessen die hen hebben gevormd en vertellen over de momenten die hen zijn bijgebleven, op én naast het sportveld.
Deze week spreken we Esther Vergeer. Viervoudig paralympisch kampioene in het rolstoeltennis en jarenlang ongeslagen als nummer één van de wereld. Tijdens deze Paralympische Spelen vervult zij voor de vijfde keer de rol van Chef de Mission.
Van sporter naar verbinder
Haar rol begint vaak al jaren voor de Spelen: eerst laagdrempelig, later steeds intensiever. “Je praat over trainingen, ontwikkeling en ambities, maar ook over de balans tussen sport en thuis. Soms is luisteren al genoeg.”
“Wat deze rol zo mooi maakt,” zegt Esther, “is dat je niet meer dagelijks op de baan staat, maar wél een belangrijke schakel bent richting een medaille.” Als Chef de Mission beweegt ze zich als klankbord, meedenker of luisterend oor tussen sporters, staf en organisatie.
Naast de persoonlijke kant is er het uitvoerende deel: “Je wilt elke keer verbeteren.” Waar haar eerste Spelen als Chef de Mission in Pyeongchang vooral leerzaam waren, voelt ze nu de ruimte om echt iets toe te voegen. “In 2018 twijfelde ik nog of ik dit wel kon, nu heb ik dat vertrouwen wel.” Ook ziet ze scherper hoe complex de organisatie is. “Die balans tussen idealen en realiteit begrijp ik nu beter.”
Eén moment, één finale
Het meest intense moment uit haar carrière beleefde ze tijdens de Paralympische finale van 2008 in Beijing. “Ik stond ineens matchpoint achter.” Iets wat ze jarenlang niet had meegemaakt. “Toen voelde ik de stress wel. Ik dacht: wat nu?”
Ze greep terug op alles wat ze had opgebouwd. Punt voor punt, rustig serveren, focus op het moment. Ze keerde de wedstrijd en won in een beslissende tiebreak. “Die emotie, mijn blijdschap, het verdriet van mijn tegenstander: dat was zó intens. Dat heb ik maar één keer zo meegemaakt. En dat was daar.”
Mentaal sterk, juist als winnen vanzelfsprekend lijkt
Tijdens haar actieve carrière bleef Esther Vergeer jarenlang ongeslagen: 470 wedstrijden om precies te zijn. Juist dat vroeg om mentale scherpte. “Als je zoveel wint, moet motivatie echt van binnenuit komen,” zegt ze. In haar laatste jaren werkte ze daarom intensief aan mentale training en leerde ze zichzelf door en door kennen: haar kracht, haar vertrouwen, maar ook haar zwakke punten.
Met ademhalingsoefeningen en routines leerde Esther haar brein sturen: “Ik was stabiel en raakte niet snel in paniek.” Dit hielp haar schakelen als een wedstrijd kantelde. “Gaat er iets fout, dan denk je: oké, dit punt is weg. De volgende is weer van mij.” Weten wat ze in haar ‘rugzak’ had, zorgde dat stress geen grip kreeg, terwijl plezier de belangrijkste drive bleef. “Ik vond tennis gewoon een mooi spelletje; daar genoot ik van.”
Dicht bij jezelf blijven
Als Chef de Mission probeert Esther sporters vooral één ding mee te geven: blijf dicht bij jezelf. “Weet wat jij nodig hebt. Waar krijg jij vertrouwen van? Wat geeft jou rust?” Dat geldt niet alleen voor de wedstrijd, maar ook voor alles eromheen. Media, familie, rustmomenten, fysiotherapie, het zijn keuzes die per sporter verschillen.”
“De omstandigheden op de Spelen zijn anders. Meer druk, meer reuring, meer verwachtingen. Dan moet je stevig in je schoenen staan en vooraf duidelijk maken wat je nodig hebt.” Alleen dan kun je ook echt genieten van het moment. “En dat is belangrijk. Want het blijft bijzonder dat je hier mag staan. Dat geldt maar voor een heel kleine groep.”
Leunen op expertise
De belangrijkste les die ze uit haar sportcarrière meeneemt in haar huidige rol? Rust bewaren. “Mensen schieten snel in stress of regelmodus. Terwijl het juist helpt als iedereen bij zijn eigen taak blijft.” Duidelijkheid over verantwoordelijkheden, vertrouwen in elkaars expertise, dat is volgens Esther cruciaal.
“Ik heb als sporter geleerd hoe belangrijk het is om te leunen op experts. Mijn trainers, mijn fysio, mijn begeleiding, iedereen had zijn eigen rol.” Die overtuiging neemt ze nu mee in haar team. “Als iedereen doet waar hij goed in is en we elkaar dat vertrouwen geven, staat iedereen het meest in zijn kracht. En verlies je geen energie.”
Wil je meer weten over Esther Vergeer als spreker? Bekijk haar profiel hier.