‘Zolang je in beweging bent, is de kans dat je geraakt wordt het kleinst’
Over twee weken is het dan eindelijk zo ver: op 26 juli gaan de Olympische Spelen in Parijs van start! De Paralympische Spelen zullen een maand later van start gaan. Van Esther Vergeer en Pieter van den Hoogenband tot Leontien van Moorsel en Marc Lammers, binnen ons aanbod hebben we een mooie verzameling van sprekers die een bijzonder verleden hebben op deze mondiale eindtoernooien.
In onze nieuwe serie van ‘Op weg naar Parijs 2024 met’ lichten wij iedere week een bekende olympische of paralympische spreker uit, waarbij hij/zij terugblikt op de ervaringen op dit podium. Hierbij komen herinneringen, belangrijke lessen maar ook zeker luchtige anekdotes naar boven.
Deze week is het de beurt aan voormalig bokser Arnold Vanderlyde. De ‘vriendelijke reus’ nam in totaal drie keer deel aan de Olympische Spelen, waarbij hij drie keer de bronzen medaille wist te veroveren. Dit deed hij respectievelijk in Los Angeles (1984), Seoel (1988) en Barcelona (1992). Tegenwoordig is Arnold vitaliteitscoach, spreker en kwam hij onlangs nog groot in het nieuws met een recordpoging boksen voor 65+ in het Olympisch Stadion voor het Nationaal Ouderenfonds.
Wat is je mooiste herinnering aan de Olympische Spelen?
‘Ik heb drie keer deelgenomen aan de Olympische Spelen; Los Angeles in 1984, Seoul in 1988 en Barcelona in 1992. De mooiste Spelen waren voor mij toch die van 1984 in Los Angeles. Dat waren voor mij de meest invloedrijke, waardevolle en mooiste Spelen. Het was mijn eerste deelname aan het grootste en meest gevarieerde internationale sport event op onze wereldbol, waarbij ik gelijk een medaille pakte. Het was een prestatie die mij erkenning en waardering bezorgde waar ik vanaf mijn jeugd heel hard naar op zoek ben geweest. Eerst met atletiek en voetbal en vanaf mijn vijftiende als bokser. Als jonge, vrij onervaren bokser (21 jaar) veroverde ik mijn eerste Olympische bronzen medaille. Daarnaast kreeg ik veel waardering en media aandacht en realiseerde het een nieuwe persoonlijke identiteit; bekende Nederlandse topsporter, bokser.’
Hoe zag jouw voorbereiding eruit richting de Olympische Spelen?
‘Mijn voorbereidingen op de drie Olympische Spelen waaraan ik heb deelgenomen, zijn alle drie totaal verschillend verlopen. Ik licht graag de voorbereiding op LA (1984) uit. Deze voorbereiding vond in eerste instantie plaats bij mijn boksclub waar ik ben begonnen met boksen, genaamd Boksclub De Amateur uit Munstergeleen. Bij deze boksclub trainden wij twee keer in de week op woensdagavond en zondagochtend.
Deze twee trainingen werden in mijn voorbereidingsperiode opgevoerd met trainingen in een sporthal in Sittard waar wij dagelijks op voor ons onbeperkte uren en tijden konden trainen. De sporthal werd ingericht met een officiële boksring, bokszakken, spiegels, boksballen en fitnessapparatuur. Verder werden er voor mij sterke sparringpartners verzorgd. Dit waren sparringspartners uit onze eigen club, maar ook uit andere verenigingen uit Limburg en de rest van Nederland. De intensieve trainingen werden aangevuld met een aantal internationale wedstrijden als voorbereiding op de Olympische Spelen. Alles bij elkaar verliep de voorbereiding optimaal voor mijn eerste Olympische deelname.
De laatste trainingsfase in de voorbereiding werd afgesloten met een trainingskamp van twee weken in de olympische stad Los Angeles in verband met het acclimatiseren en de laatste zware sparringcessies te kunnen doen. Ik was er in die tijd, maar zeker ook nu nog van overtuigd dat deze zware trainingsvoorbereidingsperiode de basis is geweest voor mijn allereerste olympische succes.’
Hoe ging je om met de druk om te presteren?
‘Dat is een kunst die ik me eigenlijk tijdens het hele proces voor, tijdens en na mijn allereerste spelen in LA heb eigengemaakt en verder heb ontwikkeld. Het is in mijn belevenis de basis voor ieder succes. In de topsport maar ook binnen het bedrijfsleven en mijn privéleven. Het begint altijd bij jezelf als individu. Het vormt het fundament voor mijn persoonlijke ontwikkeling. De ideale ontwikkelingsvorm in de communicatie met mezelf en met anderen. Ik maakte gebruik op het gebied van mentaliteit gebruik van positieve gedachtes en het creëren van affirmaties. Twee voorbeelden van deze affirmaties: ‘Zolang je in beweging bent, is de kans dat je geraakt wordt het kleinst’ en ‘Winnen start altijd weer met opnieuw beginnen’.
Deze fysieke en mentale consequente beweging zorgde bij mij altijd voor stress vermindering en zodoende voor een goede, waardevolle voorbereiding op mijn weg naar Olympisch succes.’
Van welk moment heb je het meest geleerd tijdens de Olympische Spelen?
‘In 1988 was ik als regerend Europees kampioen zwaargewicht (91kg) en zilveren medaille winnaar op de wereldkampioenschappen favoriet om Olympisch kampioen te worden op de Spelen van 1988 in Seoul. Nummer een Felix Savon uit het communistische Cuba deed niet mee in verband met een boycot.
Ik won mijn eerste wedstrijden, maar had pech in de kwartfinales. Bij een combinatie stoot naar het lichaam van mijn Hongaarse tegenstander brak ik helaas in de eerste ronde al mijn duim van mijn sterkste linker hand. Op routine bokste ik vooral met mijn rechter voorhand de wedstrijd uit: Ik won op punten!
Ik had veel pijn aan mijn duim. Samen met mijn begeleidingsteam hebben we op dat moment ervoor gekozen de heel dik geworden duim niet verder te onderzoeken en met twee dagen rust op weg naar de halve finale de duim veel te koelen en niet te belasten. Ik ging toen de halve finale in tegen de fysiek en mentaal sterke Amerikaan Ray Mercer. De eerste ronde verliep nog redelijk goed maar iedere stoot met mijn sterke slaghand veroorzaakte een vreselijke pijn. Mentaal en fysiek met te weinig vertrouwen ging ik de tweede ronde in.
Een fel aanvallende Ray Mercer raakte mij hard op mijn kaak, ik ging door mijn knieën en krijg acht telen rust. Dit was het sein voor Ray Mercer om na de break direct door te pakken en de scheidsrechter stopte op dat moment het ongelijke gevecht. Ik verloor mijn tweede halve finale van mijn tweede deelname op een Olympische Spelen.’
Welke lessen van de Olympische Spelen heb je meegenomen in het dagelijks leven en zou je mee willen geven aan de lezer?
‘Wat ik van dit moment heb geleerd is: hoe groot je verlangen ook is om een topprestatie aan te gaan en te winnen, het kan alleen op het hoogste niveau als je mentaal en fysiek honderd procent fit ben. En dat was ik voor dat gevecht op de Olympische Spelen in 1988 Seoul dus absoluut niet! Want na deze ervaring ben ik direct naar het ziekenhuis gegaan. Daar werd na onderzoek geconstateerd dat mijn duim gebroken was, opgelopen in de kwartfinale.’
Welke sporter gaat verrassen op de Olympische Spelen?
‘Ik hoop dat weer veel Nederlandse olympiërs gaan verrassen en dat Nederland weer kan genieten van medailles. Laat ik het als voormalig olympisch bokser houden bij de dit jaar enige bokser voor Nederland in Parijs, Chelsea Heijnen. Ik hoop voor de atlete Chelsea en haar team dat ze voor Nederland succesvol is op de Spelen van Parijs. Ik wens Chelsea en haar team en verder alle Nederlandse Olympiërs heel veel succes.’