Zomaar een greep uit de krantenkoppen op 7 augustus 2017, de dag nadat het Nederlands Elftal (v) Europees Kampioen werd en het hele land in euforie bracht. Dat keepster Sari van Veenendaal onderdeel was van dit succes, was allerminst vanzelfsprekend. Want hoewel ze al op jonge leeftijd met haar vader naar FC Utrecht ging, wees niets erop dat ze ooit de top zou bereiken. In die tijd was het als vrouw niet eens mogelijk om bij FC Utrecht te voetballen. Hoe ze daar als laatbloeier dan toch in slaagde? Door elke dag de beste versie van zichzelf te willen zijn en bereid was extra werk te verrichten wanneer niemand keek. Door het initiatief te nemen zich dagelijks te verbeteren zonder de uitgebreide faciliteiten, trainersstaf en data die tegenwoordig beschikbaar zijn. En door steeds bewuste keuzes te maken in haar ontwikkeling. Sari zag haar carrière als een puzzel, waarbij ze voortdurend op zoek was naar het ontbrekende stukje wat haar dichter bij haar doel bracht, de beste Sari worden die ze kon zijn.
Voordat Sari van Veenendaal ging voetballen in clubverband, had ze als klein meisje eerst andere sporten zoals basketbal, judo en waterpolo geprobeerd. Maar voor Sari is het al snel duidelijk: ze wil voetballen. Ze begint op haar twaalfde bij VSV Vreeswijk. Via Saestum en het Eredivsie opleidingstraject komt ze terecht bij FC Utrecht in de Eredivisie. Haar professionele carrière start daar. Sari draait twee jaar mee, maar maakt minder speelminuten dan gewenst. Om zich verder te ontwikkelen beseft ze dat ze speelminuten op het hoogste niveau moet maken. Ze neemt het heft in eigen hand en sluit aan bij FC Twente, waar ze uitgroeit tot een vaste waarde in het team.
Dit wordt beloond met haar debuut in het Nederlands Elftal in 2013. Tijdens het WK 2015 in Canada mag Sari even ruiken aan het grote werk. Omdat ze ook daar stappen wil gaan zetten besluit ze na vijf seizoenen FC Twente, vier landstitels en een bekerwinst te vertrekken. Arsenal komt op haar pad en toont interesse. Een grote club in een van de snelst groeiende competities in Europa. Sari ontwikkelt zich in een betrouwbare en zelfverzekerde keepster. Dit blijft ook bij het Nederlands Elftal niet onopgemerkt, ze gaat het EK in eigen land spelen als eerste keepster. Gedurende het toernooi houdt Sari haar team meerdere malen op de been en weet ze uiteindelijk het goud te veroveren. Na vier jaar bij Arsenal gespeeld te hebben verliep haar contract en kwam Sari zonder club te zitten. Zij besloot voor het WK 2019 in Frankrijk nog geen knoop door te hakken betreft een nieuwe club. Sari wilde zich focussen op het toernooi, het team en haar eigen prestaties. Dit werd beloond. Sari werd verkozen tot beste keepster van het toernooi en samen met de Oranjeleeuwinnen won ze de zilveren plak. Deze mooie prestaties hebben onder andere voor de transfer naar Atlético Madrid gezorgd. Deze periode van succes stopt hier niet. Op 23 september werd Sari op The Best FIFA Football Awards 2019 uitgeroepen tot beste keepster te wereld.
Een absoluut hoogtepunt en een beloning voor jaren hard werken, risico durven nemen en het lot in eigen handen nemen. Een volwassen keepster, die buiten het voetbal om graag het kind in zichzelf ontdekt en met happy socks op haar longboard stapt of met plezier gaat vliegeren op het strand. In de zomer van 2022 op het EK in Engeland viel Sari uit met een blessure en kon niet meer in actie komen op het EK. Kort daarna besloot ze een punt te zetten achter haar succesvolle carriére.
Sari kon niet tegen haar verlies en besloot daarom zelf op doel te gaan staan. Want als je geen ballen doorlaat, kun je ook niet verliezen, toch? Haar sterke verantwoordelijkheidsgevoel bleek later, als aanvoerder van het Nederlands Elftal, soms ook een last te zijn. Maar ondanks die uitdagingen bleef Sari tot het einde van haar carrière strijden voor gelijke kansen.
Dit kwam onder andere tot uiting in Milaan, toen ze werd uitgeroepen tot de beste van de wereld. Ze moedigde hen aan om in hun voetbaldroom te geloven—en hen, net als haar, naar clubs als Arsenal, Atlético Madrid, en het Nederlands Elftal kan brengen. Deze vastberadenheid en het pionieren op het gebied van diversiteit en inclusie komt terug in haar verhaal.
Daarnaast benadrukt ze in haar presentatie het belang van rolmodellen—ja, dat kun jij ook zijn!—zowel in de sport als op de werkvloer. Hierbij deelt ze anekdotes over haar ‘naamgenoten’ Edwin van der Sar en Sarina Wiegman. Maar ze deelt ook met nuchterheid en humor haar persoonlijke ervaringen, zoals het moment waarop ze stijf stond van de spanning tijdens haar eerste wedstrijd in een groot stadion, en hoe ze leerde omgaan met die druk. En ze spreekt haar dankbaarheid uit naar degenen die haar droom werkelijkheid hebben gemaakt. Sari wil niet simpelweg haar verhaal vertellen, maar jou inspireren met relevante en grappige voorbeelden en je zo na te laten denken over jouw eigen rol.